Koty  towarzyszyły ludziom od zarania dziejów. Nasza rzeczywistość pełna jest tych ślicznych, futrzanych stworzeń. Okupują chodniki, przydrożne drzewa, płoty czy parapety. Rozsiadły się także w naszych fotelach i mimo, że od ponad ośmiu tysięcy lat żyją w ludzkich domostwach, wciąż pozostają tajemnicze i nieodgadnione....I chociaż  kroczą swoimi ścieżkami pozostają wierne swym opiekunom oraz miejscom. Tajemniczy sposób bycia oraz zaskakujące reakcje należą do niewzruszonych cech ich charakteru. Są pełne pomysłów i dziecięcej fantazji, zdolne do szaleńczych harców, ale i głębokiej zadumy.
    W dzisiejszym hałaśliwym i nieustannie pędzącym świecie zyskują coraz większe uznanie i popularność. Jako najbardziej  estetyczne i higieniczne zwierzęta, świetnie nadają się do trzymania w domu, szczególnie w mieście. Dobrze rozpoznają i przyzwyczajają się do rytmu życia domowników. Gdy poświęcimy im odrobinę uwagi, otworzymy przed nimi serce, bardzo szybko okażą nam swoją wdzięczność i przywiązanie. Uczą nie tylko szacunku do zwierząt, ale także poczucia obowiązku, spełnienia codziennych powinności. Należy pamiętać, że kota "kupić" nie można. Aprobuje on jedynie uczciwe partnerstwo.
    Na koniec tych rozważań  zgadzając się ze słowami Gyorgy Balianta dodam:"Komu wydaje się, że prawo egzystencji trzeba zawsze udokumentować czynami, kto nie widzi piękna w zadumie, ten nigdy nie będzie miał wiernego kota. Kto goni za pozornymi radościami życia, do tego kot odwróci się plecami.
    Człowiek, którego kochają koty, nie może być człowiekiem bezwartościowym".

Dlaczego kot?
    Tak jak już wspomniałam kot jest zwierzęciem idealnie nadającym się do trzymania w domu. Koty potrafią łasić się do swojego pana i wypełnić swoją obecnością wszystkie samotne chwile właściciela. Dlatego wszystkie starsze lub schorowane osoby znajdą  w nim oddanego partnera. Również spragnione zabawy dzieci mogą uważać go za dobrego kompana. Nie będzie on jednak narzekał, gdy zostawi się go samego na dłuższy czas. Wręcz przeciwnie-koty cenią sobie chwile samotności, kiedy mogą spokojnie pospacerować, zapaść w  wymarzona drzemkę, czy powygrzewać na słońcu.

Odpowiedzialność i konsekwencje
    Nabycie jakiegokolwiek zwierzęcia w tym także i kota oznacza jednocześnie wzięcie na siebie odpowiedzialności za nie. Przed przyjęciem kota do domu powinniśmy odpowiedzieć sobie na  kilka pytań. Czy jesteśmy gotowi na przyjęcie do domu kota? Czy będziemy w stanie zapewnić naszemu czworonożnemu przyjacielowi odpowiednie warunki życia? Czy znajdziemy czas na opiekę nad nim? Czy zdołamy pokryć koszty utrzymania? Należy zdać sobie sprawę, że kot będzie wiele oczekiwać po swoim właścicielu. Nie tylko właściwego odżywiania, pielęgnacji, ale także będzie trzeba zaspokoić potrzebę zabawy. Kot wymaga również, aby  go przytulić, pogłaskać, porozmawiać z nim. Przed kupieniem kociaka powinniśmy się zastanowić, czy uda nam się pogodzić miłość do zwierzęcia ze wszystkim swoimi przyzwyczajeniami. Pamiętajmy, że kot jest istotą żywą i czującą, i jako taką należy go traktować.

Przygotowanie domu na przybycie kota

    Zanim przywieziesz swojego ulubieńca do nowego domu, wcześniej przygotuj się na jego przybycie, aby wzajemne relacje od samego początku układały się jak najlepiej. Należy pamiętać, że kot ma skłonność do badania  dosłownie wszystkiego, z czym się styka. Tak więc dom może stanowić obszar wielu niebezpieczeństw. Spójrzmy zatem na swoje mieszkanie oczami kota i spróbujmy zneutralizować możliwe „pułapki”.

Upewnijmy się, że:
1.    na wierzchu nie ma jakichkolwiek substancji żrących i toksycznych, a wszystkie ostre narzędzia (igły, noże )są pochowane i nie będą dostępne dla zwierzęcia. To samo dotyczy drobnych przedmiotów, np. koralików.
2.    kable elektryczne, wszelkie sznurki np. od żaluzji nie powinny zwisać, gdyż kot może je przegryźć lub zaplątać się a nawet udusić. To samo dotyczy plastikowych toreb.
3.    okna i balkony powinny być zabezpieczone siatką. Ponieważ nie odczuwają one lęku przestrzeni czy wysokości, nie zdają sobie sprawy, ż e w razie utraty równowagi mogą spaść  z parapetu, balustrady i przy nieudanym lądowaniu poważnie okaleczyć. Siatka powinna pozwolić zwierzęciu na spokojne obserwowanie tego, co się dzieje na zewnątrz, ale sama w sobie nie może stanowić zagrożenia.
4.    koty domowe maja w zwyczaju żucie liści zielonych roślin, dlatego nie należy spryskiwać ich płynami, które mogą okazać się dla nich szkodliwe. Należy uniemożliwić kotu kontakt z takimi roślinami jak: filodendron, diffenbachia, bluszcz, kaladium, wilczomlecz piękny, psianka, laur pospolity, jemioła, rododendron, storczykiem, pelargonia, azalia a także roślinami cebulowymi: tulipany, hiacynty, cebulica, narcyzy, a także kaktusy.
Dzieciom należy uświadomić, że zwierzęciem trzeba się opiekować. Powinny one wiedzieć, że kot nie jest zabawką , lecz czującą , delikatną istotą. Trzeba je nauczyć, jak zajmować się zwierzęciem.


Wyposażenie

Zanim kot zagości w twoich progach, trzeba zapewnić mu odpowiednie wyposażenie.

Kuweta
    Jest jednym z podstawowych kocich sprzętów.Jak wybrać odpowiednią kuwetę dla kota?Przy wyborze kuwety należy pamiętać, że musi ona być dostosowana do wielkości kota  - do zbyt małej trudno się będzie kotu zmieścić. Kuwetę najczęściej napełniamy żwirkiem. W tym celu koniecznie trzeba zaopatrzyć się też w łopatkę o oczkach dopasowanych do wielkości ziaren żwirku. Kuweta powinna stać w zacisznym miejscu, do którego kot ma zawsze dostęp. Kuweta nie powinna być zbyt blisko jedzenia!
Do wyboru są liczne warianty kociej ubikacji. Wśród kocich kuwet mamy do wyboru otwarte (standardowe). Są to kuwety tanie, można je dostać w dowolnym kształcie, kolorze i rozmiarze. Niektóre z nich mają specjalnie podwyższone progi, co pozwala wsypać więcej żwirku, zabezpiecza również przed jego nadmiernym rozsypywaniem.

    Dużym zainteresowaniem cieszą się ostatnio kryte kuwety. Zapobiegają one przede wszystkim rozsypywaniu żwirku przez kota - wiele kotów lubi bawić się żwirkiem, liczne tak dokładnie zasypują swój kuwetowy "urobek", że większość piasku trafia na zewnątrz kuwety. Koty długowłose wynoszą dodatkowo żwirek na sierści, lub przyklejony do łapek i ogonów. Kuweta z zabudowanymi ściankami zdecydowanie zwiększa szansę na długie zachowanie żwirku w toalecie, a nie poza nią.
Większość kuwet krytych jest dodatkowo zaopatrzona w filtry węglowe, oczyszczające powietrze i redukujące nieprzyjemne zapachy. Filtry wykonane są z węgla aktywowanego i są identyczne z tymi, jakie stosuje się np. w okapach kuchennych. Stosowanie kuwety z filtrem może być zalecane szczególnie wówczas, kiedy trzymamy w domu niekastrowanego kocurka lub gdy z kuwety korzysta kilka kotów.
    Na rynku dostępne kuwety z podwójnym, przesiewowym dnem. Do czyszczenia takiej toalety nie potrzeba łopatki - wystarczy wyjąć ażurowy element, a wszystkie zanieczyszczenia pozostaną na nim. Sprzątanie takiej kuwety jest bardzo łatwe i zajmuje niewiele czasu.

    Najwygodniejsze są żwirki zbrylające, pochłaniające zapach - łatwo wybrać bryłki łopatką i usunąć nieczystości.
Najczęściej dostępne są żwirki zbrylające na bazie beonitu lub naturalnych włókien roślinnych. Żwirki mogą być grubo-, lub drobnoziarniste - należy
dobrać odpowiednią łopatkę do wielkości jego żwirku, aby wraz z bryłkami nie wyrzucać czystego żwirku. W sklepach dostępne są także żwirki silikonowe oraz
wyprodukowane z czystych włókien roślinnych. Wybór żwirku zależy od upodobań opiekuna bądź od wymagań kota. Chcąc zminimalizować roznoszenie żwirku po domu , przed kuweta można położyć dywanik lub specjalną wycieraczkę.

    Należy pamiętać, że koty uwielbiają drapać i jest to odruch, którego nie da się wyeliminować.
Dlatego przed przybyciem kota do domu ważne jest przygotowanie miejsca do ścierania pazurów, gdyż w przeciwnym razie zacznie on drapać w niedozwolonych miejscach, np. meble.
    Drapak musi być dostatecznie wysoki, aby kot drapiąc mógł rozciągać całe ciało. Powinien być stabilny, by nie przewrócił się pod ciężarem zwierzęcia. Pokrycie musi być szorstkie i łatwo strzępiące się, np. Sizal lub wykładzina dywanowa.
    Jeżeli zwierzę używa dozwolonych obiektów do drapania, za każdym razem nagradzaj go pochwałą i okazaniem czułości. Próby drapania mebli, bądź innych przedmiotów należy karać głośną naganą (nie wolno bić kota).

    Pojemnik transportowy  może okazać się w krótkim czasie niezwykle potrzebny i przydatny. Wybór dostępnych na rynku transporterów jest ogromny. Czym należy kierować się, aby wybrać klatkę transportową, najbardziej odpowiednią dla kota?  Koty niezbyt dobrze znoszą wszelkiego rodzaju podróże, dlatego warto wybrać odpowiedni pojemnik. Powinien on zapewnić kotu poczucie bezpieczeństwa i pozwalać na częściowe obserwowanie tego, co dzieje się na zewnątrz.
    Dobra transporterka powinna spełnić najważniejsze warunki: musi być solidna (czyli odporna i wytrzymała, aby zapewniać bezpieczeństwo przenoszonemu w niej zwierzęciu), łatwa w utrzymaniu czystości oraz dobrze dobrana pod kątem rozmiaru -aby kot mógł czuć się w środku komfortowo, ten warunek jest szczególnie istotny przy transporcie lotniczym.
    Podejmując decyzję o zakupie transportera zastanówmy się przede wszystkim, do jakich celów będziemy go używać. Większość z nas transporter wykorzystuje podczas wizyt z pupilem w lecznicy weterynaryjnej. Jeśli gabinet weterynarza znajduje się blisko, nasz transporter nie musi mieć wyjątkowo okazałych rozmiarów - im większy transporter, tym jest z reguły cięższy i trudniejszy do przenoszenia "w ręce”.

    Warto wybrać transporter, który umożliwia wygodny dostęp do zwierzaka. Doskonale sprawdzają się transportery z otwieraną górą - jeśli nasz czworonóg nie zechce współpracować i nie opuści transporterka celem zbadania, pozostanie nam albo wabienie pupila smakołykami, albo wyciąganie go z transportera na siłę.

    Nieco inne cechy warto mieć na uwadze przy zakupie transportera do częstych podróży samochodem (również wtedy, gdy mamy dość daleką drogę do lecznicy wet). Tutaj już niezbędny będzie rozmiar na tyle duży, aby zwierzak podróżował komfortowo także podczas dłuższych tras. Można zatem zakupić transporter o jeden rozmiar większy. Niektóre modele transporterów posiadają specjalne otwory, pozwalające na przypięcie klatki pasami bezpieczeństwa do samochodowego fotela. Jest to naprawdę doskonałe rozwiązanie - gwarantuje bezpieczeństwo znajdującego się w pojeździe zwierzaka (podczas jazdy samochodem może wydarzyć się bardzo dużo, nawet jeśli jesteśmy pewni swoich umiejętności za "kółkiem", trzeba pamiętać, że na drodze jest jeszcze wielu innych kierowców).
    Kupując transporter zwróćmy jeszcze uwagę na zastosowane zamknięcie i solidność drzwiczek. Transportówka pod żadnym pozorem nie może otworzyć się samodzielnie lub zostać otwarta przez znajdującego się wewnątrz zwierzaka. Z tego powodu nie należy kupować transporterów wiklinowych, gdzie zamknięcie jest najczęściej prostą zapadką lub haczykiem Nie ma natomiast zasadniczej różnicy między drzwiczkami metalowymi, a plastikowymi - te drugie z reguły są dość grube, solidne i równie dobrze zamykane, jak metalowe.
    Istnieje bardzo duży wybór akcesoriów dla klatek transportowych. Można zatem dodatkowo dokupić poidełka (niektóre transportery są w nie wyposażone standardowo)

    Ponadto materacyki i kocyki do wyłożenia dna klatki, a także kółka. Kółka przydają się w większych modelach transporterów, które z racji rozmiarów i wagi (szczególnie z żywą zawartością) są trudne do przenoszenia.
    Do mniejszych modeli transporterów można dobrać polarowo-ortalionowe ocieplacze, które doskonale ochronią naszego pupila przez wyziębieniem przy niesprzyjającej, wietrznej i chłodnej pogodzie.

    Wbrew pozorom wybór nie będzie trudny. Dużym zainteresowaniem cieszą się miski metalowe i ceramiczne. Obydwa rodzaje umożliwiają dokładne wymycie i wyparzenie, a co za tym idzie, utrzymanie higieny zastawy stołowej zwierzaka.
    Poza łatwością do utrzymania w czystości miski powinna cechować odpowiednia stabilność, tak, aby kot nie mógł ich przesuwać podczas jedzenia. Poślizgom zapobiegają gumowane spody metalowych misek - miski ceramiczne są dość ciężkie, co zapobiega ich przesuwaniu.
    Jeśli nasz ulubieniec ma tendencje do wysypywania jedzenia z misek i rozlewania wody, możemy zaopatrzyć się w specjalne podkładki pod miski, lub tzw. zestaw obiadowy - miski na dużej, plastikowej podstawie, zabezpieczone przed przesuwaniem  z możliwością łatwego czyszczenia misek oraz podstawki.
    Jeśli chcielibyśmy wybrać miski podwójne (w jednym zestawie miseczka na wodę i na pokarm), warto zakupić takie, które umożliwiają ich oddzielne, niezależne czyszczenie (np. z wyjmowanym wnętrzem miseczek). Wodę z miskach wymienia się częściej niż pokarm, a z kolei po podaniu mokrego pokarmu miseczkę trzeba wyszorować, wygodniej jest móc zrobić to bez konieczności podnoszenia również drugiej miski, wypełnionej wodą lub pokarmem.